شهر ممنوعه در پکن شهر ممنوعه کجاست و چرا ممنوعه است؟紫禁城

آشنایی با شهر ممنوعه در پکن | Forbidden City Beijing

شهر ممنوعه (چینی: 紫禁城، پین‌یین: Zǐjinchéng) شهری قدیمی در منطقه پکن، پایتخت کشور چین است و یکی از مهمترین دیدنی‌های تاریخی این کشور به‌شمار می‌آید.

این شهر در واقع مجموعه ای از قصرهای دیدنی است که روزگاری محل زندگی امپراطورهای سلسله های مختلف چین بوده است. از آنجائیکه ورود افرادی غیر از خاندان امپراطور به آن ممنوع بوده، نام «شهر ممنوعه» روی آن گذاشتند. البته امروزه شهر ممنوعه در پکن به عنوان جاذبه ای مهم محسوب می شود.

تاریخ ساخت شهر ممنوعه به سال ۱۴۰۶ میلادی باز می گردد، زمانیکه امپراطور سلسله مینگ دستور ساخت آن را داد تا این مجموعه با قصرهای سلطنتی بعد از ۱۴ سال ساخته شود .

از لحاظ معماری شهر ممنوعه در مساحتی ۷۲ هکتاری به شکل مستطیل در اندازه های ۹۶۱ متر طول و ۷۵۳ متر عرض ساخته شده است و دیواری ده متری آن را احاطه کرده است، رودخانه ای به منظور حفاظت نیز در بیرون این دیوار جاریست.

رنگ ها و تزئیتات به کار رفته در قصرهای شهر همگی راوی داستان ها و عقایدی بوده اند. برای مثال رنگ زرد که نماد امپراطور بوده است در سقف ها دیده می شود و از رنگ قرمز که نماد شادی بوده است بسیار استفاده شده است.

برای ساخت این شهر بیش از یک میلیون کارگر دست به کار شدند و مصالحی که در ساخت آن به کار رفته از فاصله های بسیار دوری به این مکان آورده شدند.

قصر تای حه، مرکز تمام شهر ممنوعه و تخت سلطنتی طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می‌شود. این قصر دارای مجلل‌ترین معماری در شهر ممنوعه‌است. این قصر در شمال میدان بر سکوی مرمری سفید رنگی به مساحت ۳۰ هزار متر مربع و بلندای ۸ متر ساخته شده‌است. ارتفاع آن ۴۰ متر است که به لحاظ ارتفاع، بلندترین بنای شهر ممنوعه‌است.

اگر در سفر به کشور چین به تماشای این شهر و قصرهای آن رفتید با تصاویر اژدها بسیار روبرو می شوید، چرا که در ریشه و فرهنگ چینی ها اژدها جایگاه ویژه ای دارد.

قصرهای دیدنی شهر ممنوعه به دو بخش تقسیم می شدند. قسمتی محل اجرای جشن های و مراسم مهم به دستور امپراطور بود. در این بخش کاخ تای حه، چون حه و بایو حه قرار دارند، این قصرها با مرمر سفید رنگ روی پایه تختی هشت متری ساخته شده اند.

قسمت انتهایی آن ها که به نام دربار درونی معروف بود، محل اقامت زنان دربار و انجام امور سیاسی کشور بود. قسمت دیگر شهر که شامل قصرهای کونین، چیان چینگ، باغ امپراطوری و …سرشار از زندگی رومزه بوده است.

شهر ممنوعه به روایتی وسیع‌ترین و کامل‌ترین مجموعه معماری چوبی در جهان به‌شمار می‌رود.

در فرهنگ چین، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور «پسر آسمانی» اژدهای حقیقی نامیده می‌شود. درون قصر تای حه در بالا و پایین با حدود ۱۳ هزار شکل اژدها تزیین شده‌است.

تعداد قصرها و اتاق‌ها در شهر ممنوعه بسیار زیاد است. می‌گویند جمعاً ۹۹۹۹٫۵ اتاق در آن وجود دارد. به اعتقاد پیشینیان چینی، اقامتگاه امپراتوران آسمانی دارای ۱۰ هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می‌شدند باید خویشتندار بوده و نمی‌بایست از شمار اتاق‌های امپراتور آسمانی تجاوز می‌کردند. از این رو شمار اتاق‌های شهر ممنوعه نیم اتاق کمتر از شمار اتاق‌های کاخ آسمانی است. (آن نیم اتاق ظاهراً تنها یک راه پله را در بر می‌گیرد.)

بخش اصلی، بخش محل برگزاری مراسم‌های مهم و بزرگ و صدور دستور توسط امپراتور است و بنا‌های عمده‌ی آن را کاخ تای حه، کاخ چون حه و کاخ بایو حه تشکیل می‌دهند. قصر‌های پرجلال و شکوهی همانند قصر‌های ترسیم شده در افسانه‌ها هستند.

بخش عقبی این قصر‌ها که دربار درونی نام دارند، محل انجام امور سیاسی و کشورداری برای امپراتور، کاخ‌های اقامت زنان و ندیمه‌های دربار است.

قصر چیان چینگ، قصر کونین و باغ امپراتوری که از جمله بنا‌های مهم این بخش محسوب می‌شوند، سرشار از محیط زندگی هستند. این کاخ‌ها با باغ، قرائت‌خانه، اتاق‌های متنوع و سنگ‌های مصنوعی در حیاط دیگری قرار دارند